18. Międzynarodowy Festiwal Filmowy Nowe Horyzonty odbędzie się w dniach 26 lipca – 5 sierpnia 2018 roku. W programie festiwalu znajdzie się aż pięć retrospektyw reżyserskich. Dziś ujawniamy cztery z nich.
Nicolas Roeg jest jednym z najoryginalniejszych brytyjskich twórców: reżyserem z pasją burzącym porządek klasycznej narracji, mistrzem montażu, wybitnym stylistą. Zmagając się latami z odrzuceniem i niezrozumieniem, Roeg konsekwentnie podążał drogą outsidera, nie tylko osadzając akcję swoich filmów poza Wielką Brytanią. ale też chętnie sięgając po artystów kojarzących się z kontrkulturowym buntem (David Bowie, Mick Jagger, Art Garfunkel). Funkcjonujące poza kanonem filmy w rodzaju Performance’u, Nie oglądaj się teraz, Walkabout, Człowieka, który spadł na Ziemię, Zmysłowej obsesji zyskały status dzieł kultowych. W programie sekcji znajdzie się 9 najwybitniejszych filmów reżysera.
W programie 18. edycji festiwalu znajdzie się również retrospektywa jednej z najciekawszych europejskich reżyserek – Węgierki Ildikó Enyedi. Autorka wizjonerskich, poetyckich arcydzieł jak Mój wiek XX (z Dorotą Segdą) oraz Szymon Mag powróciła w 2017 roku nagrodzonym Złotym Niedźwiedziem na festiwalu w Berlinie romantyczno-surrealistycznym filmem Dusza i ciało. We Wrocławiu zostaną zaprezentowane wszystkie, rzadko pokazywane w Polsce, filmy Enyedi.
Pedro Costa to nie tylko jedna z największych osobowości portugalskiego kina, ale również jeden z niewielu twórców, którym udaje się zachować całkowitą niezależność. Costa zawsze staje po stronie ryzyka, także artystycznego. Jego ascetyczne, symboliczne, a zarazem głęboko polityczne kino dotyka postkolonialnych traum i sytuuje się po stronie ludzi słabszych, wykluczonych, “niewidzialnych” dla systemu. W swoich filmach zatrudnia naturszczyków: imigrantów, mieszkańców slumsów. Dopełnieniem retrospektywy Costy będzie przegląd wybranych filmów najbardziej radykalnego z mistrzów portugalskiego kina, João Césara Monteiro. Będzie to pierwsza w Polsce prezentacja twórczości tego radykała, anarchisty i poety kina.
Festiwal proponuje również spojrzenie na nowe, niezależne kino irańskie. Przegląd Iran : Iran – to zbliżenie na Iran oraz irańską diasporę. Przyjrzy się nowemu pokoleniu twórców, które wyrosło w cieniu klasyków irańskiego minimalizmu. O czym i w jaki sposób opowiada pokolenie, urodzone w czasach rewolucji irańskiej? Wychowane w izolacji i zamknięciu, nie mające okazji opuścić kraju i skonfrontować swojego stylu życia z Zachodnim. Jak definiują się irańscy młodzi ludzie, których wyobrażenie o nowoczesności pochodzi z internetowych wzorców? W kontraście pozostają twórcy wychowani na emigracji, budujący swoją perską tożsamość z zapośredniczonych obrazów i opowieści rodziców, którzy wyjechali z Iranu w latach 80. Jeden kraj, dwie optyki, dwa głosy. Przegląd skoncentruje się na pokazaniu filmów nowych, z lat 2015-2018. Sekcja składać się będzie z 12 filmów i towarzyszyć jej będzie wystawa sztuki wideo irańskich artystów wizualnych.
