16. Międzynarodowy Festiwal Filmowy WATCH DOCS. Prawa Człowieka w Filmie odbędzie się w Warszawie w dniach od 9 do 15 grudnia 2016 roku. Projekcje będą miały miejsce w trzech kinach: Muranowie, Centrum Sztuki Współczesnej „Zamek Ujazdowski” (Kino.Lab i Laboratorium) oraz w Państwowym Muzeum Etnograficznym (Kino Antropos). Na wszystkie seanse obowiązuje wstęp wolny.
Podczas gali otwarcia festiwalu, która odbędzie się 9 grudnia (piątek) w kinie Muranów zostanie zaprezentowany film gościa specjalnego 16. WATCH DOCS Jonathana Littella zatytułowany Szkodliwe jednostki.
Gala zamknięcia 16. festiwalu WATCH DOCS odbędzie się 15 grudnia (czwartek) w kinie Muranów. W trakcie uroczystości odbędzie się projekcja obrazu Więzienne siostry w reżyserii Nimy Sarvestaniego.
W programie tegorocznego festiwalu znajdzie się 61 filmów, które zostaną podzielone na 10 sekcji repertuarowych:
- Konkurs WATCH DOCS
- „Chcę zobaczyć” (główna pozakonkursowa sekcja stała w programie WATCH DOCS poświęcona tematom, wydarzeniom i postaciom znajdującym się obecnie w centrum zainteresowania obrońców praw człowieka na świecie – ma charakter współczesnej „panoramy”)
- „Nowe filmy polskie” (najciekawsze polskie dokumenty społeczne sezonu)
- „Na krótko” (wybór najciekawszych społecznie zaangażowanych filmów krótkometrażowych)
- Retrospektywa twórczości tegorocznego laureata Nagrody im. Marka Nowickiego – Nimy Sarvestaniego (wyróżniony Emmy, Prix Europa i Nagrodą WATCH DOCS dokument Za kratami nie nosimy burek). Nagroda im. Marka Nowickiego – nagroda Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka przyznawana dokumentalistom za wybitne osiągnięcia w ukazywaniu praw człowieka w filmie
- Stracone terytoria – sekcja towarzysząca wystawie kolektywu Sputnik Photos „Stracone terytoria. OSAD” (CSW Zamek Ujazdowski)
- Populizm: reaktywacja (sekcja poświęcona europejskiemu populizmowi)
- Próba mikrofonu – (sekcja poświęcona swobodzie wypowiedzi)
- Rekonstrukcja. Polityka pamięci
- Pokazy specjalne
Film otwarcia opis:
Szkodliwe jednostki (Wrong Elements)
Z powstałej pod koniec lat 80. XX wieku w Ugandzie osławionej Lord’s Resistance Army Josepha Kony’ego, mistyka przemocy, przywódcy „duchowego powstania” na północy kraju, pozostały już tylko niedobitki. Dzieci-żołnierze, przymusowo wcielane ofiary porwań, których łącznie było około 60 000, na ogół albo nie żyją, albo już dorosły, jak Geofrey, Mike i Nighty, bohaterowie dokumentalnego debiutu Jonathana Littella. Próbują na nowo układać sobie życie w społeczności dobrze pamiętającej zbrodnie Armii Bożego Oporu. Inni – jak Dominik Ongwen, jeden z ostatnich dowódców – też liczą na darowanie win i wychodzą z dżungli. Ongwena czeka jednak Międzynarodowy Trybunał Karny. Tymczasem Joseph Kony wciąż pozostaje na wolności.
Siłą Littella, której można się było zresztą spodziewać po autorze Łaskawych, jest fenomenalna dokumentacja, nierozerwalnie łącząca talent z ogromną pracą. Tylko na gruncie tak opracowanej rzeczywistości fundamentalne pytanie o winę i niewinność można by postawić naprawdę serio, choć jednocześnie – paradoksalnie – zabrzmiałoby ono prawie niedorzecznie wobec bohaterów Littella, wiecznych dzieci i nigdy nie dzieci, zarazem ofiar i oprawców. Inaczej niż u Rithy Panha czy Joshuy Oppenheimera, próby odgrywania przeszłości nie przynoszą tu głębokich dramaturgicznych czy katartycznych efektów. Na tle swoich ekstremalnych historii bohaterowie Littella wydają się jednocześnie całkiem zwyczajni i absolutnie niezgłębieni.
Film zamknięcia opis:
Więzienne siostry (Prison Sisters)
Swój głośny, wyróżniony Emmy, Prix Europa i Nagrodą WATCH DOCS dokument Za kratami nie nosimy burek Nima Sarvestani zakończył w dramatycznym momencie. Sara wychodzi z afgańskiego więzienia, gdzie mogła przynajmniej czuć się bezpiecznie, na niemal pewną śmierć, dyktowaną przez prawo honoru rodzinie jej porzuconego męża. Jaka więc będzie dla Sary i jej więziennej siostry – wojowniczej Nadżibeh – odzyskana wolność? Wcale niełatwo przewidzieć odpowiedź, a jeszcze trudniej odnaleźć ją w gąszczu rwących się śladów na afgańskich ulicach. Sara poprosi w Szwecji o azyl, korzystając ze wparcia Nimy i jego żony, u których zamieszka. O Nadżibeh mówi się, że została ukamienowana w rodzinnej wiosce. Ale to tylko początek trzeciej już części afgańskiej trylogii Sarvestaniego – pełnej zaskakujących zwrotów akcji, wstrząsającej historii kulturowego szoku, ciężaru zniewolenia i ciężaru wolności.
www.watchdocs.pl
www.facebook.com/WATCHDOCSFILMFESTIVAL
